หลังจากที่ธนาคารแห่งประเทศไทยได้ประกาศใช้มาตรการกันสำรองร้อยละ 30 สำหรับเงินทุนนำเข้าจากต่างประเทศมาตั้งแต่วันที่ 18 ธ.ค. 2549 เพื่อหยุดยั้งการแข็งค่าที่รวดเร็วของเงินบาทในช่วงปลายปี 2549 ท่ามกลางเสียงสนับสนุนและเสียงคัดค้านจากหลายฝ่าย ในที่สุดมาตรการดังกล่าวก็ได้ถูกยกเลิกไปแล้ว โดยมีผลในวันที่ 3 มีนาคม 2551 ตลอดระยะเวลากว่า 1 ปีที่ได้มีการใช้มาตรการนี้ ต้องถือว่าประสบผลสำเร็จในระดับหนึ่ง เนื่องจากมีส่วนทำให้ค่าเงินบาทในปี 2550 กลับมาเคลื่อนไหวในอัตราที่สอดคล้องกับค่าเงินสกุลอื่นๆในภูมิภาค และช่วยบรรเทาผลกระทบที่มีต่อผู้ส่งออกที่ได้รับความเดือนร้อนจากการแข็งค่าของเงินบาทได้ แต่ในขณะเดียวกันมาตรการดังกล่าวก็ได้ก่อให้เกิดผลข้างเคียงที่ไม่พึงประสงค์บางประการ โดยเฉพาะการทำให้ตลาดของเงินบาทแยกเป็น 2 ส่วน คือ ตลาดภายในประเทศ (Onshore Baht Market) กับตลาดในต่างประเทศ (Offshore Baht Market) ซึ่งแม้จะไม่ได้ส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจไทยอะไรมากนัก แต่ก็สร้างความไม่สบายใจให้กับนักลงทุนพอสมควร